Peki Türkler tüm bunları nasıl savunacak? Lawrence sordu. Hiç şüphe yok ki, sancaklı bir ordu gibi gelseydik dipte bir hendek vardı, ama diyelim ki biz bir etki, bir fikir, soyut, yenilmez, önü ve arkası olmayan, bir gaz gibi sürüklenen bir şeydik? … Savaşların çoğu temas savaşlarıydı; her iki güç de taktiksel sürprizlerden kaçınmak için temas kurmaya çalışıyordu. Bizimkisi bir ayrılma savaşı olmalı. Düşmanı, bilinmeyen uçsuz bucaksız bir çölün sessiz tehdidiyle zapt edecek, saldırana kadar kendimizi ifşa etmeyecektik. Birçok kişiye yabancıysa
(And how would the Turks defend all that? Lawrence asked. No doubt by a trenchline across the bottom if we came like an army with banners, but suppose we were {as we might be} an influence, an idea, a thing intangible, invulnerable, without front or back, drifting about like a gas? … Most wars were wars of contact, both forces striving into touch to avoid tactical surprise. Ours should be a war of detachment. We were to contain the enemy by the silent threat of a vast unknown desert, not disclosing ourselves till we attacked. If alien to many)
Lawrence, Türklerin geleneksel bir orduyla karşı karşıya kalmaları halinde muhtemelen bir hendek inşa edeceklerini öne sürerek konumlarını nasıl savunacaklarını sorguladı. Ancak, geleneksel bir güç yerine görünmeyen bir etki olarak hareket etmeye odaklanan farklı bir yaklaşım önerdi. Bu yöntem, doğrudan çatışma olmaksızın bir belirsizlik ve tehdit atmosferi yaratarak stratejik bir ayrılmayı içerecektir.
Düşmanı kontrol altına almak için uçsuz bucaksız, korkutucu çölü kullanarak, bilinmeyenin gücüne dayanacak bir harekât tasavvur etti. Saldırı anına kadar varlıklarını açığa vurmayarak sürpriz unsurundan faydalanabilirler ve böylece savaşın doğasını yeniden tanımlayabilirler. Lawrence'ın stratejisi, gelişen bir savaş ortamında alışılmadık taktiklere duyulan ihtiyacı vurguladı.
