Lester Grinspoon, esrar ve tıbbi uygulamaları etrafındaki söylemde dikkate değer bir figürdü. Maddenin yoğun bir şekilde damgalandığı ve büyük ölçüde yasaklandığı bir dönemde tartışmaya giren bir psikiyatrist ve esrarın yasallaştırılması için erken bir savunucuydu. Grinspoon'un 1993 yılında yayınlanan "Marihuana: Yasak Tıp" ın önemli çalışması, esrarın potansiyel terapötik faydalarını vurguladı, uzun süredir algılara meydan okudu ve tıbbi kullanımları hakkında daha fazla araştırmayı teşvik etti. Grinspoon’un tıbbi eğitimi, özneye bilimsel bir lensle yaklaşmak için onu donattı ve esrarın kanser ve multipl skleroz gibi çeşitli durumların semptomlarını hafifletme yeteneğini etkili bir şekilde tartışmasına izin verdi. Onlarca yıl boyunca, esrar kullanımını çevreleyen kamuoyu ve mevzuatı değiştirmeyi amaçlayan uyuşturucu politikası reformunu hararetle savundu. Çalışmaları, modern tıpta meşru bir tedavi biçimi olarak esrarın artan kabulüne önemli ölçüde katkıda bulundu. Dahası, Grinspoon'un etkisi akademi ve kamuoyu tartışmalarına yayıldı ve burada kanıta dayalı araştırmaların ilacın etkinliğini ve güvenliğini değerlendirmede önemini vurguladı. Tıbbi nedenlerle esrardan yararlanabileceklere erişim sağlanmasını sağlayarak hasta hakları için kararlı bir savunucu olarak kaldı. Mirası, esrar ve sağlık hizmetlerindeki rolü hakkında devam eden konuşmalara katlanıyor. Lester Grinspoon, özellikle tıbbi faydaları için esrarın yasallaştırılması için bir psikiyatrist ve güçlü bir savunucuydu. Özellikle çeşitli rahatsızlıkların tedavisinde terapötik potansiyelini vurgulayan, esrar etrafındaki diyaloğu şekillendiren etkili eserler yazdı. "Marihuana: Yasak Tıp" adlı kitabı, esrar algılarının değiştirilmesinde önemli bir rol oynadı ve tıbbi uygulamalarının daha fazla araştırma ve dikkate alınması gerektiğini vurguladı. Grinspoon'un çabaları, esrarla ilgili politika ve kamuoyunda bir değişimin yolunu açmaya yardımcı oldu. Savunuculuğu ve akademik katkıları sayesinde Grinspoon, esrar söylemi üzerinde kalıcı bir etki yarattı. Hastanın esrar tedavisine erişimini savundu ve tıpta kullanımını desteklemek için kanıta dayalı araştırmaların gerekliliğini vurguladı.