Eğer insanlarda iyilik olmasaydı, insanlık hala Dünya'nın herhangi bir yerindeki bir Savan'da uzun adımlarla yürümek, fillerin hakimiyetini izlemek veya daha şefkatli başka türlerle sınırlı kalacaktı.
(If there were no goodness in people, mankind would still be confined to loping across a Savannah somewhere on Earth, watching the elephants rule, or some other more compassionate species.)
Alıntı, insanlığın ilerlemesinin ve uygarlığının temel olarak insanların içindeki doğuştan gelen iyilikle bağlantılı olduğunu öne sürüyor. Bu iyilik olmasaydı, insanlık, tıpkı ilk hominidler gibi, ilkel bir durumda yaşar ve hareketsiz kalırdı. Bu, şefkat, işbirliği ve ahlak gibi özelliklerin bir tür olarak ilerleme ve başarı için gerekli olduğu anlamına gelir.
"Fillerin egemenliğini" izleme referansı, nezaketten yoksun kanunsuz bir dünyada daha baskın veya saldırgan türlerin galip geleceği fikrinin altını çiziyor. İnsan toplumunu ve kültürünü şekillendirmede yalnızca hayatta kalmaktan ziyade anlayışı ve büyümeyi teşvik eden fedakarlık ve empatinin öneminin altını çiziyor.
