Eski Dünya inancı şudur: Bireyler daha büyük bir organizmanın hücreleridir. Bütün insanlar doğal olarak bağımlıdır, itaatkardır ve Otorite tarafından kontrol edilir. {Komünistler, Faşistler ve Naziler bunu bir klişeyle söylüyorlar: Birey hiçbir şeydir.} Hükümet Otoritedir, kitleleri kontrol eder ve onların refahından sorumludur. Bu nedenle Hükümet ne kadar güçlü olursa kitleler için o kadar iyi olur. Özgürlük
(The Old World belief is this: Individuals are cells in a greater organism. All men are naturally dependent, obedient, controlled by Authority. {Communists, Fascists and Nazis say this in a cliché, The individual is nothing.} Government is Authority, controlling the masses and responsible for their welfare. Therefore, the stronger the Government, the better for the masses. Liberty)
Eski Dünya inancı, bireyleri daha büyük bir toplumun yalnızca bileşenleri olarak tasvir eder ve insanların doğası gereği rehberlik ve düzen için otoriteye güvendiklerini vurgular. Bu perspektif, hükümeti halk üzerinde kontrolü sürdüren ve onların refahını sağlayan birincil güç kaynağı olarak görüyor. Bu ideolojinin savunucuları, güçlü bir hükümetin kitleler için daha iyi koşullar sağlayacağını ve bireysel özerkliğin kolektif ihtiyaçlara bağlı görüldüğü bir zihniyeti yansıttığını ileri sürüyor.
Bu fikir Rose Wilder Lane'in bireylerin önemsiz olduğu fikrine meydan okuduğu "Özgürlüğün Keşfi: İnsanın Otoriteye Karşı Mücadelesi" adlı kitabında eleştiriliyor. Bunun yerine, baskıcı hükümet yapılarının nihayetinde insan potansiyelini ve özgürlüğünü azalttığını öne sürerek kişisel özgürlük ve kendi kaderini tayin hakkının önemini savunuyor. Otorite ile bireycilik arasındaki gerilim, çalışmalarında merkezi bir temadır ve otoriter kontrole karşı kişisel haklar için verilen mücadeleyi vurgular.
