Ebeveynlikten daha zor bir iş yoktur. Bu kadar büyük başarı ve korkunç yıkıcılık potansiyeline sahip bir insan ilişkisi yoktur ve bu konuda yazan tüm uzmanlara rağmen, herhangi bir kararın herhangi bir çocuk için doğru mu, en iyisi mi, hatta berbat mı olacağı konusunda kimsenin en ufak bir fikri yok. Bu, doğru şekilde yapılması mümkün olmayan bir iştir.
(There is no harder job than parenting. There is no human relationship with such potential for great achievement and awful destructiveness, and despite all the experts who write about it, no one has the slightest idea whether any decision will be right or best or even not-horrible for any particular child. It is a job that simply cannot be done right.)
Ebeveynlik genellikle bir kişinin üstlenebileceği en zorlu rollerden biri olarak tanımlanır. Hem önemli olumlu sonuçlar hem de ciddi olumsuz sonuçlar olasılığını barındıran benzersiz bir ilişkidir. Mevcut çok sayıda uzman literatürüne rağmen, herhangi bir çocuk için doğru seçimlerin belirlenmesinde doğası gereği bir belirsizlik bulunmaktadır. Her karar, çocuk yetiştirmenin karmaşıklığını ortaya çıkararak yararlı ve zararlı arasında gidip gelebilir.
Ebeveynliğin asla mükemmel bir şekilde yerine getirilemeyecek bir görev olduğu düşüncesi, ebeveynlerin ihtiyaç duyduğu derin düzeyde tevazuya işaret ediyor. Çocuğun gelişiminin öngörülemez olması, iyi niyetli eylemlerin bile istenmeyen sonuçlara yol açabileceği anlamına gelir. Bu, Orson Scott Card'ın "Sürgündeki Ender" adlı eserindeki daha geniş temayı yansıtıyor; ebeveynler ellerinden gelenin en iyisini yapmaya çalışırken ebeveynlik yolculuğunda mükemmelliğin ulaşılamaz olduğunu kabul etmeleri gerektiğini vurguluyor.
