Eskisinin yarısı kadar gevezelik etmiyorsun, Anne, ne de eskisinin yarısı kadar büyük sözler kullanmıyorsun. Başınıza ne geldi? Anne, kitabını elinden düşürüp, bahar güneşinin cazibesine tepki olarak sarmaşıkların üzerinde büyük, kırmızı tomurcukların patladığı pencereden hülyalı bir şekilde bakarken yüzü kızardı ve biraz güldü. Bilmiyorum, çok fazla konuşmak istemiyorum, dedi, işaret parmağıyla düşünceli bir tavırla çenesini oynatarak. Sevgili, güzel düşünceler düşünmek ve onları hazine gibi yüreğinde tutmak daha güzel. Onlara gülülmesinden ya da merak edilmesinden hoşlanmıyorum. Ve
(You don't chatter half as much as you used to, Anne, nor use half as many big words. What has come over you? Anne coloured and laughed a little, as she dropped her book and looked dreamily out of the window, where big fat red buds were bursting out on the creeper in response to the lure of the spring sunshine. I don't know-I don't want to talk as much, she said, denting her chin thoughtfully with her fore-finger. It's nicer to think dear, pretty thoughts and keep them in one's heart, like treasures. I don't like to have them laughed at or wondered over. And)
"Anne of Green Gables" kitabından bu alıntıda Anne, davranışındaki değişimi yansıtıyor, daha az sohbet ettiğini ve daha az karmaşık kelime kullandığını belirtiyor. Bir arkadaşının bu değişimi gözlemlemesi Anne'i gelişen düşünce ve duygularını düşünmeye sevk eder. Çiçek açan sarmaşıklara bakarken, sözlü ifade yerine iç gözlem yapma arzusunu ortaya koyuyor ve düşüncelerini gizli hazineler gibi el üstünde tutmakta rahatlık buluyor.
Anne'nin yanıtı, onu her düşünceyi iletme ihtiyacından ziyade, sessizce düşünmenin güzelliğine değer vermeye yönlendiren bir olgunluğa işaret ediyor. En içteki duygularını yargılamadan veya incelemeden koruma isteğini ifade ederek, iç dünyasına yönelik giderek artan takdiri vurguluyor. Bu an, onun gençlik coşkusundan daha düşünceli ve düşünceli bir bakış açısına geçişini yansıtıyor.
