მშობლები ყოველთვის უშვებენ ყველაზე უარეს შეცდომებს უფროს შვილებთან. სწორედ მაშინ, როდესაც მშობლებმა ყველაზე ნაკლებად იციან და ყველაზე მეტად ზრუნავენ, ამიტომ ისინი უფრო მეტად ცდებიან და ასევე უფრო დაჟინებით მოითხოვენ, რომ მართლები არიან.
(Parents always make their worst mistakes with the oldest children. That's when parents know the least and care the most, so they're more likely to be wrong and also more likely to insist that they're right.)
ციტატა ორსონ სკოტ კარდის „ქსენოციდიდან“ ხაზს უსვამს იმ გამოწვევებს, რომლებსაც მშობლები აწყდებიან პირველ შვილთან ერთად. იგი ვარაუდობს, რომ როგორც პირმშო, ბავშვი ხშირად ექვემდებარება აღზრდის ყველაზე ექსპერიმენტულ მიდგომებს, რადგან მშობლები ჯერ კიდევ სწავლობენ თოკებს. ეს ეტაპი გამოირჩევა მზრუნველობისა და შეშფოთების მაღალი დონით, რამაც შეიძლება გამოიწვიოს არასწორი გადაწყვეტილებები. გამოუცდელობისა და ყველაფრის იდეალურად გაკეთების სურვილის შერწყმა ხშირად შეცდომებს იწვევს.
ეს დინამიკა ხაზს უსვამს იმას, რომ მშობლების ხელმძღვანელობა უმჯობესდება შემდგომ ბავშვებთან ერთად, რადგან მშობლები აგროვებენ გამოცდილებას და სიბრძნეს. დაძაბულობა მართალობის სურვილსა და გამოუცდელობის რეალობას შორის ქმნის რთულ ურთიერთობას, განსაკუთრებით უფროსი შვილისთვის. ამრიგად, ციტატა ასახავს მშობლის აღზრდის ბუნებას და მის გავლენას ოჯახის სტრუქტურაზე.
