yumuşak karanlık kıyıları arasında altın batının bulutları. Deniz kumsalın üzerinde ürkütücü bir şekilde inliyordu, ilkbaharda bile hüzünlüydü ama
(clouds of the golden west between its softly dark shores. The sea moaned eerily on the sand-bar, sorrowful even in spring, but a)
"Gökkuşağı Vadisi"nde L.M. Montgomery, sakin ama melankolik bir kıyı manzarasının canlı bir resmini çiziyor. Hafifçe karanlık kıyıların üzerinde süzülen "altın batının bulutları" imgesi, hüzünle iç içe bir güzellik duygusu uyandırıyor. Ortam, doğanın görkeminin ve taşıyabileceği duygusal ağırlığın ikiliğini yakalıyor.
Kumsalda ürkütücü bir şekilde inlediği söylenen deniz, kasvetli atmosfere katkıda bulunuyor. Canlı bahar mevsiminde bile okyanusun sesleri, altta yatan bir hüzünle yankılanarak karakterlerin ve çevrenin karmaşık duygularını yansıtıyor. Montgomery'nin zengin tasvirleri okuyucuları manzaranın insanın sevinç ve üzüntü deneyimini yansıttığı bir dünyaya sürüklüyor.