Bizim için babalık, kısa sürede unutulan bir tutku eylemiydi; ama Orem ap Avonap'a değil. Sarışın ve mutlu çiftçinin kendisine ait olmadığını asla tahmin edemeyen Orem, o basit adamın bir parçasını içine almış ve onu bu seferlik saklamıştı. Sarayda herhangi bir zamanda koşarak geçebilirdi, Gençler bu omuzlarda ya da zaman geçtikçe onun arkasında yürüyerek.
(Fatherhood to us was an act of passion, soon forgot; but not to Orem ap Avonap. Never guessing that the blond and happy farmer was no blood of his, Orem had taken a part of that simple man into himself and saved it for this time. At any time in the Palace he might run by, Youth on this shoulders or, as time went by, toddling along behind.)
Orson Scott Card'ın "Hart's Hope" adlı eserinde babalık, kolayca gözden kaçabilecek geçici bir coşku anı olarak tasvir ediliyor. Ancak Orem ap Avonap karakteri, babalık değerleriyle daha derin bir bağı temsil ediyor ve ailesinin bir parçası olduğuna inandığı bir çiftçiyle ortak yaşam ve duygusal bağlılık duygusunu besliyor. Bu ilişki, salt biyolojik bağların ötesinde özen ve sorumluluğun önemini de ifade etmektedir.
Orem'in yanlışlıkla aile olarak gördüğü "sarışın ve mutlu çiftçi" imgesi, sevgi ve anlayışla oluşan bağları öne çıkarıyor. Zaman ilerledikçe Orem, bu adamın özünü içinde taşıyor ve gerçek kökene bakılmaksızın ilişkilerin kişinin kimliği üzerindeki kalıcı etkisini temsil ediyor. Gençliğin, onun omuzlarında ya da yanında yürürken çeşitli biçimlerde ortaya çıkabileceği fikri, babalık temasını ölümsüz ve değerli bir deneyim olarak güçlendiriyor.
