Korku genellikle yalnızca ne pahasına olursa olsun kaçınılması gereken olumsuz bir duygu olarak görülür, ancak insanın gelişiminde ve hayatta kalmasında çok önemli bir rol oynar. Korkunun hafife alınan ve belki de yeterince değer verilmeyen bir duygu olduğunu kabul etmek, bizi korkunun amacını yeniden düşünmeye davet ediyor. Çocuklar korku ve rahatsızlıktan aşırı derecede korunduğunda dayanıklılık, cesaret ve zorluklarla etkili bir şekilde yüzleşme becerisini öğreten temel deneyimleri kaçırırlar. Sağlıklı dozda korku (kahkaha gibi) güvenliğin ve riskin sınırlarını anlamanın özünde vardır. Eylemi felce uğratmadan dikkatli olmayı teşvik eder, zorluklara rağmen büyümeyi teşvik eder. Çocukları tüm rahatsız edici anlardan korumak onları anlık olarak koruyabilir, ancak aynı zamanda başa çıkma mekanizmaları, bağımsızlık ve duygusal güç geliştirme becerilerini de engelleyebilir. Korkuyla yüzleşmek ve korkuyu yönetmek, bireylerin güven oluşturmasını, öngörülemeyen koşullara uyum sağlamasını ve çevrelerindeki dünyaya dair gerçekçi bir bakış açısı geliştirmelerini sağlar. 'Sağlıklı bir korkuyu' benimsemek sadece korkuyu açığa çıkarmakla kalmaz, aynı zamanda bilinmeyene veya başarısızlığa karşı korku aşılayabilecek aşırı derecede arındırılmış bir ortamın aksine çocukları hayatın kaçınılmaz zorluklarına da hazırlar. Sonuçta, doğal, öğretici bir duygu olarak korkuya ilişkin dengeli bir bakış açısını geliştirmek, dirençli ve kendine güvenen bir bireyin temelini oluşturabilir. Bu, kahkaha gibi korkunun da tam, özgün bir insan deneyiminin hayati bir bileşeni olduğunu anlamakla ilgilidir.