Teatralliğin performans gösterme yollarından sadece biri olduğunu düşünüyorum. Bunun daha iyi bir yol olduğunu düşünmüyorum ama benim yolum bu.
(I think theatricality is just one way of performing. I don't think it's a better way or the way, but it's my way.)
Bu alıntı, kendini ifade etmenin çeşitliliğini ve kişinin sanat ve performansa yönelik benzersiz yaklaşımını benimsemenin önemini vurgulamaktadır. Pek çok stil ve yöntemin var olduğu bir dünyada, teatralliğin yalnızca bir seçenek olarak vurgulanması, sanatçıları, izleyicileriyle etkileşime geçmenin tek bir 'doğru' yolu olmadığını anlamaya teşvik ediyor. Özgünlük ve kişisel tarzın her şeyden önemli olduğunu ve teatral unsurların, eğer oyuncuda yankı uyandırıyorsa, hikaye anlatımını geliştirmek için bir araç olarak kullanılabileceğini öne sürüyor. Bu bakış açısı özgürlük duygusunu teşvik eder, sanatçıların yargılanma korkusu olmadan deneme yapmalarına olanak tanır ve aynı zamanda farklı yöntemler seçebilecek başkalarına da saygı gösterir. Sonuçta, teatralliğin yalnızca bir 'performans biçimi' olduğunun kabul edilmesi, sanatın son derece kişisel olduğu ve bir performansın değerinin yalnızca geleneksel standartlarla değil, aynı zamanda her bireye özgü gerçek ifadeyle belirlendiği fikrinin altını çizer. Bu, yaratıcı süreçte çeşitliliğin ve bireyselliğin kutlanması gerektiğini, sanatçıların kendi yollarını çizmelerine ve izleyicileriyle özgün bir şekilde bağlantı kurmalarına olanak sağlanması gerektiğini hatırlatıyor.
