Eğer yıllık yüzde 10, hatta yüzde 20'lik sabit bir enflasyon oranı pahasına işsizlik yüzde 2'ye indirilebilseydi, bu iyi bir pazarlık olurdu.
(If unemployment could be brought down to say 2 percent at the cost of an assured steady rate of inflation of 10 percent per year, or even 20 percent, this would be a good bargain.)
Bu alıntı, makroekonomik politikalarda sıklıkla tartışılan bir kavram olan işsizlik ile enflasyon arasındaki dengeyi vurgulamaktadır. Belirli bağlamlarda, daha yüksek bir enflasyon oranının kabul edilmesinin, işsizliğin önemli ölçüde azalmasıyla sonuçlanması durumunda haklı görülebileceğini öne sürüyor. Bu perspektif, enflasyon ve işsizliğin ters orantılı olduğu yönündeki geleneksel görüşe meydan okuyor ve istihdam hedeflerine ulaşmada enflasyonun kabul edilebilir sınırları hakkında önemli soruları gündeme getiriyor. Politika yapıcıların ekonomik istikrarı kısa vadeli kazanımlarla nasıl dengelediğini ve bu tür tavizlerin uzun vadede sürdürülebilir veya faydalı olup olmadığını düşünmemizi sağlıyor.
