Ebeveynlik, amatörlerin en büyük tek koruması olmaya devam ediyor.
(Parenthood remains the greatest single preserve of the amateur.)
Alvin Toffler'ın sözleri ebeveynliğin karmaşık, çoğu zaman öngörülemeyen ve son derece kişisel doğasını derinlemesine vurguluyor. Uzmanlığın resmi eğitim, uzun süreli uygulama veya titiz çalışma yoluyla elde edilebildiği birçok alanın aksine, ebeveynlik büyük ölçüde deneyimin ham ve rafine edilmemiş olduğu bir alanda mevcuttur. Bu dinamik, doğası gereği, en iyi niyetli ve hazırlıklı bireylerin bile tam olarak öngöremedikleri veya kontrol edemedikleri belirsizlikler ve zorluklarla boğuşmak zorunda kaldığı deneme, yanılma ve sürekli öğrenmeyi içerir. Ebeveynliğin "amatörlerin en büyük koruma alanı" olarak nitelendirilmesi, ebeveynlik deneyiminin evrenselliğini akla getirir; geçmişleri ne olursa olsun, tüm ebeveynler bu role kesin bir rehber veya uzmanlık olmadan girerler.
Dahası, bu alıntı ebeveynlere karşı alçakgönüllülük ve empati duygusunu davet ediyor ve onların yolculuklarının mükemmellik değil, ısrarlı çaba ve uyum ile ilgili olduğunu kabul ediyor. Aynı zamanda ebeveynler üzerindeki toplumsal baskılara da meydan okuyor ve bize niyete ve sevgiye kusursuz uygulamadan daha çok değer vermemiz gerektiğini hatırlatıyor. Ustalık ve başarıya takıntılı bir kültürel ortamda Toffler'in gözlemi, ebeveynler tarafından yürütülen sıradan ama olağanüstü duygusal çalışmayı yüceltiyor ve bunun kırılganlık ve büyüme ile işaretlenmiş özgün bir insan çabası olduğunu vurguluyor.
Sonuç olarak bu alıntı insanlık durumunun bir doğrulaması olarak yankı buluyor; burada kalp ve aile konularında 'amatör' olmak bir eksiklik değil, öğrenme, mücadele ve koşulsuz adanmışlıkla dolu içsel, paylaşılan bir deneyimdir.
