Bugünlerde şarkı söylemek birçok kişi için mekanik bir egzersiz haline geldi ve bunun nedeni çoğunlukla yürekten çaba gerektiren şarkı durumlarının nadiren gerçekleşmesidir.
(Singing these days has become a mechanical exercise for many, and mostly this is because song situations that require effort from the heart are rare to come by.)
Günümüzün müzik ortamında, birçok sanatçı kendilerini gerçek duygulardan ziyade alışkanlıkla performans sergilerken bulabilir. Bu alıntı bize sanatta içten ifadenin önemini hatırlatıyor ve gerçek şarkı söylemenin duygusal çaba ve özgünlük içerdiğini öne sürüyor. Müzik sadece bir rutin haline geldiğinde hem sanatçıyla hem de izleyiciyle olan bağını ve derinliğini kaybediyor. Samimiyeti yeniden tesis etmek için müzisyenler, kendilerini duygusal açıdan zorlayan, gerçek katılımı teşvik eden ve dinleyicilere ilham veren anlar aramalı veya yaratmalı. Sonuçta müzik, mekanik tekrarlardan ziyade özgün insan deneyimlerini yansıttığında gelişir.
