Peki, iki gününüz kaldığını bildiğinizde ne yaparsınız? Bitter Çikolatalı Ölüm pastasının tamamını tek başıma ye. En sevdiğim romanı tekrar okuyun. Şehirdeki en iyi çiçekçiden sekiz düzine gül satın alın - aşırı pahalı olanları, sadece gül gibi görünmek yerine gül gibi kokanları - ve bunları dairemin her yerine koyun. Sevdiğim herkese uzun uzun bakın.
(So, what do you do when you know you have two days to live? Eat an entire Bitter Chocolate Death cake all by myself. Reread my favorite novel. Buy eight dozen roses from the best florist in town--the super expensive ones, the ones that smell like roses rather than merely looking like them--and put them all over my apartment. Take a good long look at everyone I love.)
Anlatıcı, ölümün yaklaştığı bilgisiyle karşı karşıya kaldığında neşe ve rahatlık getiren basit zevklere dalmayı seçer. Kalan sınırlı süreyi kabul ederek, zengin deneyimlere düşkünlüğü simgeleyen bir ikram olan Bitter Çikolatalı Ölüm pastasının tamamının tadını çıkarmaya karar verirler. Sevilen bir romanı yeniden okuma seçimi, zor zamanlarda mutluluk ve aşinalık kaynaklarını yeniden ziyaret etmenin önemini vurguluyor.
Kahraman, kişisel rahatlığın yanı sıra, sevdiklerine olan sevgisini, dairelerini gerçek güzelliği ve kokuyu çağrıştıran lüks güllerle doldurarak ifade eder. Kendini sevgiyi hatırlatan düşünceli hatırlatmalarla çevreleme eylemi, son günlerinde bağlantıları ve mutluluk anlarını kutlama arzusunu gösterir. Bu pasaj, kişisel bakım, nostalji ve hayatın kısacık anlarına duyulan takdirin dokunaklı bir karışımını yansıtıyor.
