Orta sınıf ebeveynlerin birbirini takip eden nesilleri, en sevdikleri kitapları çocuklarına dayatmaya alışkındı. Ancak 1980'lerin sonlarına doğru azalmaya başladı; çocukların sevimli hayvanlara olan ilgisinin kaybolmasından değil, bunların çoğunun yararlı, sakinleştirici videolarda mevcut olması nedeniyle.
(Successive generations of middle-class parents used to foist their own favourite books on their children. But some time in the late Eighties it began to wane - not because children had lost interest in adorable animals but because most of it was available on useful, pacifying video.)
Bu alıntı, ebeveyn etkisinin ve çocukların ilgilerinin zaman içinde nasıl geliştiğini yansıtıyor. Bu kitap, sevilen kitapları aktarmaya yönelik geleneksel yöntemin yerini nasıl dijital içeriğin, özellikle de modern çocuklar için daha erişilebilir ve belki de daha ilgi çekici olan videoların aldığını vurguluyor. Teknolojinin kültürel aktarım ve boş zaman etkinlikleri üzerindeki etkisinin altını çiziyor ve seçimlerin yalnızca çocukların tercihlerine göre değil aynı zamanda içeriğin uygun formatlarda bulunmasına göre belirlendiğini öne sürüyor. Bu geçiş, çocukluk deneyimlerinde ve nesiller boyunca bilgi ve eğlencenin tüketilme biçiminde önemli bir değişikliğe işaret ediyor.
