En mutlu insan, hayatının sonu ve başlangıcını nasıl ilişkilendireceğini bilen kişidir.
(The most happy man is he who knows how to bring into relation the end and beginning of his life.)
Bu alıntı kişinin hayatında uyum ve anlayışın önemini vurgulamaktadır. Gerçek mutluluk, yaşamın çeşitli aşamalarının ve deneyimlerinin birbiriyle bağlantılı olduğunu ve kişinin yolculuğunda anlam ve tutarlılık bulmasına olanak tanıdığını fark etmekten doğar. Başlangıç ve bitişi birbirine bağlayarak kişi bir amaç ve kabul duygusu geliştirebilir, yaşamın belirsizliklerinden kaynaklanan kaygıyı azaltabilir. Böyle bir farkındalık, her aşamanın diğerini zenginleştirdiği, iç huzuru ve mutluluğu teşvik eden dengeli bir bakış açısını teşvik eder. Bize mutluluğun yalnızca dışsal başarılarla ilgili olmadığını, aynı zamanda zihniyetimiz ve yaşamın sürekliliği içinde birliği bulma yeteneğimizle de ilgili olduğunu hatırlatır.
