Hayatımın müziksiz geçen kısa dönemleri tamamen tehlikeli bir şekilde sınırda hissettim.
(Times of my life, brief periods without music, have completely felt dangerously over the edge.)
Alıntı, müziğin konuşmacının istikrar ve refah duygusu açısından ne kadar tamamlayıcı olduğunu vurguluyor. Onun olmadığı kısa dönemler bile kaos veya sıkıntı duygularını uyandırıyor gibi görünüyor ve müzikle ilgilenmeye yönelik derin duygusal ve psikolojik ihtiyacın altını çiziyor. Bu duygu, müziğin rahatlık, yapı ve kimlik duygusu sağladığını ve yokluğunun kişinin hayati bir parçasını kaybetmiş gibi hissettirdiğini düşünen birçok kişide yankı uyandırıyor. Sanat ve duygusal denge arasındaki güçlü bağlantıya değiniyor ve bize yaratıcı çıkışların zihinsel sağlık ve kişisel tatmin için ne kadar önemli olduğunu hatırlatıyor.
