Kırılganlık zayıflık değildir. Ve bu efsane son derece tehlikelidir.
(Vulnerability is not weakness. And that myth is profoundly dangerous.)
Brené Brown'ın bu sözü, kırılganlığın zayıflıkla eşdeğer olduğuna dair yaygın bir yanılgıya meydan okuyor. Genellikle güce, dayanıklılığa ve duygusal metanete değer veren bir toplumda, kişinin kendini savunmasızlığa açması sıklıkla kırılganlığın bir işareti olarak görülüyor. Ancak Brown, kırılganlığın aslında bir cesaret ve güç kaynağı olduğunu vurguluyor. Savunmasızlığı benimsemek, bireylerin başkalarıyla özgün bir şekilde bağlantı kurmasına, yakınlığı, güveni ve gerçek ilişkileri geliştirmesine olanak tanır. Aynı zamanda dayanıklılık ve dönüşümün katalizörü olan korkular, güvensizlikler ve belirsizliklerle yüzleşerek kişisel gelişimi de mümkün kılar. Kırılganlığın zayıflığa eşit olduğu efsanesi, duygusal baskıya, izolasyona ve gerçekten açık ve dürüst hayatlar yaşayamamaya yol açabilir. Kendimizi savunmasız olma cesaretinden mahrum bıraktığımızda, gerçek bağlantıyı deneyimlemekten kendimizi alıkoyarız ve bireyler ve topluluklar olarak büyümemizi engelleriz. Kırılganlığın bir güç işareti olarak kabul edilmesi paradigma değişimini teşvik eder; bizi kırılganlığı özgün yaşamın gerekli ve güçlü bir bileşeni olarak görmeye davet ediyor. Bu bakış açısı sadece kişisel gelişim için değil aynı zamanda liderlik, empati ve toplumsal ilerleme için de çok önemlidir. Kırılganlığı teslim olmaktan ziyade bir cesaret eylemi olarak teşvik eder ve bunu yaparak, dolu dolu ve şefkatli yaşama yeteneğimizi engelleyen uzun süredir devam eden yanlış kanıların ortadan kaldırılmasına yardımcı olur.
