ჰაინრიხ ჰაინე იყო გამოჩენილი გერმანელი პოეტი, ესეისტი და ლიტერატურათმცოდნე, რომელიც ცნობილია თავისი ლირიკული პოეზიითა და მკვეთრი ჭკუით. 1797 წელს დიუსელდორფში დაბადებულმა ჰაინემ განიცადა მშფოთვარე ცხოვრება, რომელიც გამოირჩეოდა მისი ებრაული წარმომავლობითა და მისი დროის პოლიტიკური არეულობით. საბოლოოდ ის გადავიდა პარიზში, სადაც გახდა მე-19 საუკუნის ლიტერატურული და ინტელექტუალური წრეების განუყოფელი ნაწილი. მისი ნაწერები ხშირად ასახავდა მის აზრებს სიყვარულზე, პოლიტიკასა და საზოგადოებაზე, რაც მას მნიშვნელოვან ფიგურად აქცევდა როგორც რომანტიკულ ლიტერატურაში, ასევე შემდგომ ლიტერატურულ მოძრაობებში. ჰაინეს პოეზიას ახასიათებს ლირიკული სილამაზე და ღრმა ემოციური რეზონანსი. მან ოსტატურად შეაერთა რომანტიული ელემენტები თანამედროვე საზოგადოების კრიტიკულ პერსპექტივასთან. მისი ნამუშევრები ხშირად იკვლევდნენ გადასახლების, უპასუხო სიყვარულისა და იდენტობის ძიების თემებს, რაც ასახავს მის საკუთარ გაუცხოების გამოცდილებას. ცნობილ კრებულებში შედის "სიმღერების წიგნი", რომელიც შეიცავს მის ზოგიერთ ყველაზე ცნობილ ლექსს, რომელიც ასახავს ენისა და ფორმის ინოვაციურ გამოყენებას. პოეზიის გარდა, ჰაინე ასევე იყო პოლიტიკისა და საზოგადოების გულმოდგინე დამკვირვებელი, რომელიც ხშირად აერთიანებდა სოციალურ კრიტიკას თავის ესეებსა და ჟურნალისტიკაში. მისმა ნაშრომებმა გადამწყვეტი როლი ითამაშა მჩაგვრელი რეჟიმებისა და საზოგადოების ნორმების წინააღმდეგ ინდივიდის ბრძოლის გამოხატვისას. მისი გავლენა გავრცელდა გერმანიის ფარგლებს გარეთ, გავლენა მოახდინა პოეტებსა და მწერლებზე მთელს ევროპაში, რაც მას გადამწყვეტ ფიგურად აქცია თანამედროვე ლიტერატურის ევოლუციაში.
ჰაინრიხ ჰაინე იყო გამოჩენილი გერმანელი პოეტი და ესეისტი, რომელიც ცნობილია თავისი ლირიკული პოეზიითა და საზოგადოების მწვავე კრიტიკით.
1797 წელს დაბადებული ჰაინეს ცხოვრება მისმა ებრაულმა მემკვიდრეობამ და მისი დროის პოლიტიკურმა აჯანყებამ განაპირობა, რამაც აიძულა იგი პარიზში გადასულიყო.
მისი ლიტერატურული წვლილი, რომელიც ხასიათდება ემოციური სიღრმით და სოციალური კომენტარებით, რეზონანსული იყო როგორც მის თანამედროვეებთან, ასევე მწერალთა შემდგომ თაობებთან.