ისეთი იზოლირებული და მარტოსული, თითქოს მიმატოვეს პატაგონიის ყინულის თავსახურზე და დამტოვეს საკუთარი თავისთვის.
(as isolated and alone as if I'd been abandoned on the Patagonian ice cap and left to fend for myself.)
ბარბარა ტეილორ ბრედფორდის "გულის უეცარი ცვლილებაში" გმირი ნათლად გამოხატავს ღრმა იზოლაციის განცდას. პატაგონიის ყინულის თავსახურზე მიტოვებასთან შედარება ასახავს მკვეთრ მარტოობასა და უმწეობას. ეს მძლავრი გამოსახულება ასახავს მის ემოციურ მდგომარეობას, რაც მიანიშნებს იმაზე, რომ ის ებრძვის სიტუაციას, როდესაც გრძნობს თავს ცივად და უჭერს მხარს, რაც ჰგავს შეუბრალებელ გარემოში ჩარჩენას. მიტოვების ეს განცდა ასახავს სიუჟეტში უფრო ღრმა თემებს, სადაც პერსონაჟებს შეუძლიათ საკუთარი კავშირები და ურთიერთობები გაუჭირდეთ. ასეთი იზოლაციის ასახვა ასახავს დაუცველობის სურათს, აძლიერებს მკითხველის გაგებას პერსონაჟის შინაგანი ბრძოლების შესახებ. მთელი თხრობის განმავლობაში, ეს გრძნობა გაჟღენთილია გმირის გამოცდილებაში, რაც ხაზს უსვამს მარტოობის მნიშვნელოვან გავლენას მის მოგზაურობაზე.
"გულის უეცარი ცვლილებაში" მთავარი გმირი ნათლად გამოხატავს ღრმა იზოლაციის განცდას. პატაგონიის ყინულის თავსახურზე მიტოვებასთან შედარება ასახავს მკვეთრ მარტოობასა და უმწეობას.
მიტოვების ეს განცდა ასახავს სიუჟეტში უფრო ღრმა თემებს, სადაც პერსონაჟებს შეუძლიათ საკუთარი კავშირები და ურთიერთობები გაუჭირდეთ. ასეთი იზოლაციის ასახვა ასახავს დაუცველობის სურათს, აძლიერებს მკითხველის გაგებას პერსონაჟის შინაგანი ბრძოლების შესახებ.