მე უკვე ვიცი ყველაფერი, რაც უნდა ვიცოდე, რიგი ყოველთვის ამბობდა... რაზეც მამა ყოველთვის პასუხობდა, ხედავ, როგორი უცოდინარი ხარ? თქვენ არც კი იცით, რატომ უნდა იცოდეთ ის, რაც ჯერ არ იცით. ასე მითხარი, თქვა რიგმა. მე ვისურვებდი, მაგრამ შენ ზედმეტად უცოდინარი ხარ იმისთვის, რომ გაიგო, რატომ არის შენი უცოდინრობა ფატალური დაავადება...
(I know everything I need to know already, Rigg always said... To which Father always replied,See how ignorant you are? You don't even know why you need to know the things you don't know yet. So tell me, said Rigg. I would but you're too ignorant to understand the reasons why your ignorance is a fatal disease...)
რიგსა და მამამისს შორის დიალოგი ხაზს უსვამს ფუნდამენტურ გაკვეთილს ცოდნისა და თვითშემეცნების შესახებ. რიგი გამოხატავს ნდობას იმის მიმართ, რაც უკვე ესმის, მაგრამ მამამისი მას დაუპირისპირდება და აღნიშნავს, რომ მისი აღქმული ცოდნა შეზღუდულია. ეს გაცვლა ხაზს უსვამს იმ აზრს, რომ ჭეშმარიტი გამჭრიახობა მოდის საკუთარი უმეცრებისა და იმ სირთულის აღიარებიდან, რაც ჯერ არ ესმის.
გარდა ამისა, საუბარი ვარაუდობს, რომ უცოდინრობას შეიძლება სერიოზული შედეგები მოჰყვეს, რაც ხაზს უსვამს ცოდნის ძიების მნიშვნელობას უშუალო გაგების მიღმა. რიგის მამის მესიჯი გულისხმობს, რომ საკუთარი შეზღუდვების გაცნობიერება გადამწყვეტია სიბრძნისკენ სწრაფვისას და იმის აღიარება, რაც ადამიანმა არ იცის, არის პირველი ნაბიჯი განმანათლებლობისკენ. ეს თემა რეზონანსდება მთელ თხრობაში, რაც გმირებს უბიძგებს დაუპირისპირდნენ მათ გარშემო არსებული სამყაროს გაგებას.
