რეჟიმს, რომელიც ჭეშმარიტების დროშას ეხვევა, ყველაზე მეტად ეშინია სიმართლის, რადგან თუ მისი ამბავი ოდნავ მაინც გაყალბდება, მისი ავტორიტეტი ქრება.
(A regime that wraps itself in the flag of truth fears truth most of all, for if its story is falsified to the slightest degree, its authority is gone.)
ციტატა ორსონ სკოტ კარდის წიგნიდან "გზამკვლევი" ვარაუდობს, რომ რეჟიმი, რომელიც თავს ჭეშმარიტების საბოლოო მატარებლად ასახელებს, ხშირად ყველაზე მეტად ეშინია რეალური ჭეშმარიტების. როდესაც მთავრობა ან ავტორიტეტი აშენებს თავის ნარატივს ჭეშმარიტების ვერსიის ირგვლივ, რომელიც წარმოებულია ან დამახინჯებულია, რეალობის ნებისმიერმა გამოვლენამ შეიძლება შეარყიოს მისი ლეგიტიმაცია და ძალა. ამრიგად, რაც უფრო მეტს მოითხოვს რეჟიმი თავის სიმართლეზე, მით უფრო დაუცველი ხდება წინააღმდეგობებისა და გამოწვევების მიმართ.
ეს დინამიკა ხაზს უსვამს მოტყუებაზე აგებულ ავტორიტეტის მყიფე ბუნებას. იმის გამო, რომ რეჟიმის სანდოობა დამოკიდებულია თანმიმდევრული და დაუბინძურებელი ამბის შენარჩუნებაზე, უმნიშვნელო შეუსაბამობებმაც კი შეიძლება გამოიწვიოს კონტროლისა და ნდობის დაკარგვა. არსებითად, ეს თვალსაზრისი ხაზს უსვამს ირონიას, რომ ისინი, ვინც აცხადებენ, რომ მხარს უჭერენ და განასახიერებენ ჭეშმარიტებას, შეიძლება ყველაზე მეტად ეშინოდეთ მისი გამოვლენის, რაც ამჟღავნებს მათ თანდაყოლილ დაუცველობას და მათი ძალაუფლების არასტაბილურობას.
