თხრობის არსი ტრიალებს ღრმა გამოძიების გარშემო, რომელიც იწყებს გაგების მოგზაურობას. მთელი სიუჟეტის განმავლობაში, ეს კითხვა ღრმად არის შესწავლილი, რაც ბოლომდე იწვევს რეზოლუციას. ავტორი პოეტურად ასახავს კავშირს კაცობრიობასა და ღვთიურობას შორის, რაც იმაზე მიანიშნებს, რომ სანამ თითოეულ ინდივიდს აქვს საკუთარი ინტერპრეტაცია და გამოცდილება, ფუნდამენტურად, ყველას მონაწილეობს იმავე ლამაზ და ერთიან არსებობაში.
იმედის განწყობა წარმოიქმნება, როგორც ძლიერი თემა, რაც აჩვენებს მის მნიშვნელობას ადამიანის ცხოვრებაში. ფრაზა "მე შეყვარებული ვარ იმედით", მოიცავს ავტორის აღფრთოვანებას მისი მუდმივი ყოფნის გამო, რაც სიმბოლოა კოლექტიური ლტოლვისთვის, ცხოვრებისეული გამოცდილების საშუალებით. ეს გამოკვლევა ცხადყოფს, თუ როგორ უწყობს ხელს საერთო ემოციები და ბრძოლები უნივერსალურ მელოდიას, რომელიც კაცობრიობას ერთმანეთთან აკავშირებს.