ძნელია გადაწყვიტო, როცა ადამიანები გაიზრდებიან, - გაიცინა ენმა. - ეს ნამდვილი სიტყვაა, ძვირფასო. ზოგი იზრდებოდა, როცა დაიბადება, ზოგი კი არ იზრდებოდა, როცა ოთხმოცი წლისაა, დამიჯერე. იგივე ქალბატონი როდერიკ, რომელზეც მე ვსაუბრობდი, არასოდეს გაიზარდა. ის ისეთივე სულელი იყო, როცა ასი იყო, როგორც ათი წლის ასაკში. ''ალბათ ამიტომაც იცოცხლა ამდენ ხანს, - შესთავაზა ანამ.
(It's rather hard to decide just when people are grown up,' laughed Anne.'That's a true word, dearie. Some are grown up when they're born, and others ain't grown up when they're eighty, believe me. That same Mrs. Roderick I was speaking of never grew up. She was as foolish when she was hundred as when she was ten.''Perhaps that was why she lived so long,' suggested Anne.)
"ანას ოცნებების სახლში" ანა ასახავს სიმწიფის კონცეფციას და ხუმრობს, რომ იმის დადგენა, თუ როდის გახდება ვინმე ზრდასრული, რთულია. ის თავის აზრებს უზიარებს მეგობარს და აღნიშნავს, რომ ზოგიერთი ადამიანი დაბადებიდან მომწიფებულად გამოიყურება, ზოგი კი სიბერემდე ბავშვურად რჩება. ეს დაკვირვება ხაზს უსვამს აზრს, რომ ასაკი სულაც არ უტოლდება სიბრძნეს ან სიმწიფეს.
შემდეგ ენმა წარმოადგინა ქალბატონი როდერიკის მაგალითი, რომელიც, ასაკის მიუხედავად, ახალგაზრდული სისულელე შეინარჩუნა მთელი ცხოვრების განმავლობაში. ეს საუბარი იმაზე მეტყველებს, რომ შესაძლოა მისმა ახირებულმა ბუნებამ ხელი შეუწყო მის ხანგრძლივობას. ამ დიალოგის საშუალებით ავტორი იკვლევს აღზრდის ნიუანსებს და სხვადასხვა ასაკში ადამიანების ცხოვრებისეულ ურთიერთობას.
