იქნებ სწორედ ის ხარ, რაც გახსოვს. -ვალენტინი
(Maybe that's who you are, what you remember. - Valentine)
ორსონ სკოტ კარდის რომანში "ენდერის თამაში" პერსონაჟი ვალენტინი ჭვრეტს მეხსიერების და იდენტობის მნიშვნელობას. მისი ასახვა ვარაუდობს, რომ ადამიანის გრძნობა ღრმად არის გადაჯაჭვული იმასთან, რაც მათ ახსოვს. მოგონებები აყალიბებს ჩვენს გაგებას იმის შესახებ, თუ ვინ ვართ, გავლენას ახდენს ჩვენს ქმედებებზე და გადაწყვეტილებებზე. ეს იდეა ხაზს უსვამს ფუნდამენტურ კავშირს წარსულ გამოცდილებასა და პირად იდენტობას შორის.
ციტატა ხაზს უსვამს იმას, რომ მოგონებები არ არის მხოლოდ მოგონებები, არამედ განუყოფელი ნაწილია ჩვენი არსის განსაზღვრისთვის. ვალენტინი გულისხმობს, რომ ჩვენი იდენტობები აგებულია ჩვენი წარსულის ფრაგმენტებიდან, რაც მიუთითებს იმაზე, რომ დამახსოვრების აქტი გადამწყვეტ როლს თამაშობს ჩვენს თვითაღქმაში. ამრიგად, საკუთარი მოგონებების გაგებამ შეიძლება გამოიწვიოს უფრო ღრმა ხედვა ადამიანის ხასიათსა და ცხოვრებისეულ არჩევანში.
