Myślałem, że mówcy nie wierzą w grzech” – powiedział ponury chłopiec. Andrew uśmiechnął się. „Wierzysz w grzech, Styrka i robisz różne rzeczy z powodu tej wiary. Zatem grzech jest w tobie prawdziwy i znając ciebie, ten mówca musi wierzyć w grzech.
(I thought speakers didn't believe in sin," said a sullen boy.Andrew smiled. "You believe in sin, Styrka, and you do things because of that belief. So sin is real in you, and knowing you, this speaker must believe in sin.)
W „Speaker for the Dead” Orsona Scotta Carda postać o imieniu Styrka wyraża zamieszanie co do koncepcji grzechu, sugerując, że mówcy, podobnie jak on, nie uznają jego istnienia. Drugi bohater, Andrzej, przeciwstawia się temu poglądowi, wskazując, że na działania Styrki wpływa jego wiara w grzech, która implikuje dla niego jego realność. Ta wymiana zdań podkreśla ideę, że osobiste przekonania kształtują zrozumienie takich pojęć jak grzech. Andrew podkreśla, że niezależnie od stanowiska teoretycznego mówiącego, wewnętrzna walka z moralnością i grzechem jest nieodłączną częścią ludzkiego doświadczenia, sugerując, że wiara w grzech może objawiać się w zachowaniach i wyborach.
W „Speaker for the Dead” postać o imieniu Styrka wyraża zamieszanie co do koncepcji grzechu, sugerując, że mówcy, podobnie jak on, nie uznają jego istnienia. Andrzej przeciwstawia się temu poglądowi, wskazując, że na działania Styrki wpływa jego wiara w grzech, która implikuje dla niego jego realność.
Ta wymiana zdań podkreśla ideę, że osobiste przekonania kształtują zrozumienie takich pojęć jak grzech. Andrew podkreśla, że niezależnie od stanowiska teoretycznego mówiącego, wewnętrzna walka z moralnością i grzechem jest nieodłączną częścią ludzkiego doświadczenia, sugerując, że wiara w grzech może objawiać się w zachowaniach i wyborach.