Jednostki mogą być hodowane tak, aby się poświęcały, ale rasa jako całość nigdy nie może zdecydować o zaprzestaniu istnienia.
(Individuals might be bred to sacrifice themselves, but the race as a whole can never decide to cease to exist.)
W „Grze Endera” Orson Scott Card bada pojęcie indywidualnego poświęcenia w szerszym kontekście społecznym. Cytat sugeruje, że chociaż społeczeństwo może uzależniać jednostki od poświęceń dla większego dobra, ostatecznie nie może wybrać zbiorowego wyginięcia. Podkreśla to nieodłączną wartość życia i walkę z presją systemową, która może skłonić jednostki do samozaniedbania lub zniszczenia.
Pomysł podkreśla napięcie pomiędzy osobistymi wyborami a instynktami przetrwania społeczeństwa. Odzwierciedla złożoność ludzkiej moralności, gdzie działania jednostek nie mogą decydować o losie całej rasy. W istocie, chociaż jednostki mogą stanąć w obliczu żądania rezygnacji z własnych potrzeb, instynkt kontynuacji rasy przeważa, ukazując odporność ludzkości w obliczu przeciwności losu.
