Nasze wielkie cywilizacje to nic innego jak maszyny społeczne, które tworzą idealne środowisko dla kobiet, w którym kobieta może liczyć na stabilność; nasze kodeksy prawne i moralne, które próbują znieść przemoc i promują trwałość własności oraz egzekwowanie umów – reprezentują podstawową strategię kobiecą, oswajanie samca.
(Our great civilizations are nothing more than social machines to create the ideal female setting, where a woman can count on stability; our legal and moral codes that try to abolish violence and promote permanence of ownership and enforce contracts--those represent the primary female strategy, the taming of the male.)
W „Xenocide” Orson Scott Card przedstawia dającą do myślenia perspektywę na temat podstaw cywilizacji. Sugeruje, że struktury społeczeństw są przede wszystkim zorganizowane tak, aby stworzyć stabilne i bezpieczne środowisko dla kobiet. Oznacza to, że złożoność praw, moralności i umów społecznych została zaprojektowana z myślą o zapewnieniu kobietom bezpieczeństwa i stabilności. Skupienie się na ograniczaniu przemocy i promowaniu stabilności odzwierciedla głębszą strategię mającą na celu okiełznanie męskich zachowań w celu ochrony interesów kobiet.
Twierdzenie Card podkreśla często pomijany wpływ dynamiki płci na kształtowanie struktur obywatelskich. Patrząc na te konstrukcje społeczne przez pryzmat potrzeb kobiet, możemy lepiej zrozumieć historyczne i ciągłe wysiłki na rzecz stworzenia środowiska, w którym kobiety mogą rozwijać się bez strachu. Wzajemne oddziaływanie maszynerii społecznej i ról płciowych zachęca do ponownej oceny tego, w jaki sposób cywilizacje nadają priorytet różnym członkom społeczeństwa oraz ich bezpieczeństwu i wzmocnieniu pozycji.
