Bildiğini biliyorum ve bildiğini bildiğimi sen de biliyorsun. Buradan itibaren spiral çiziyor, o yüzden nokta nokta nokta olduğunu varsayalım.

İnsan ırkını kurtarmak çılgınca bir iştir. Ya da sıkıcı bir şey. Her şey sürecin hangi aşamasına katıldığınıza bağlıdır.

Koşmak hayal ettiği gibiydi. Hayatının kontrolünü hiçbir zaman elinde tutamayan onun özgürlük fikri, yalnızca özgür kalmaktı. Her zaman başka birinin amacının parçası olmak yerine...

İrade olduğu sürece tüm canlılar manipüle edilir, sürekli eğilir, bükülür. Yalnızca ölülerin özgürlük lüksüne sahip olmalarına izin verilir ve bu da yalnızca hiçbir şey...

Devam ederse insan her şeye alışır.

Hayat bu. Acıtıyor, kirli ve çok ama çok iyi hissettiriyor.

Sadece şunu söylüyorum... herkesin on dokuz şansı olmasına üzülüyorum ve genlerimin devam etmesi için sadece ben tek bir şansla sınırlıyım. Çünkü genlerinizin insan ırkına büyük...

Ve korku ve öfkenin ne kadar yıkıcı olabileceğini ve bir kalabalık oluştuğunda dinin, medeniyetin ve insani ahlakın ne kadar çabuk unutulduğunu anlamıyorsunuz.

Hayatınızın amacına ilişkin önceki anlayışınızın çelişmesi, hiçbir amacın olmadığına karar vermeniz gerektiği anlamına gelmez.

Küçük çocuklar, başkalarının onlara anlattığı en tuhaf hikayeleri bile memnuniyetle kabul ederler çünkü ne bağlamdan ne de şüphe duyacak güvenden yoksundurlar. Devam ediyorlar...

Bu nasıl bir kurtarma, mahkuma bıçak atıp durup ne olacağını beklemek?

Bu, herhangi bir açıklamanın tüm zamanlar ve tüm dinleyiciler için nihai cevabı içereceği yanılsamasından bizi kurtarmak için Ender'in bize hediyesiydi. Her zaman öğrenecek daha çok...

Büyük medeniyetlerimiz, bir kadının istikrara güvenebileceği ideal kadın ortamını yaratan sosyal makinelerden başka bir şey değildir; şiddeti ortadan kaldırmaya çalışan, mülkiyetin...

Neden bu bölünmüş aptallıkta ısrar ediyoruz? Çünkü dünya kibirli piçlerle dolu, bu yüzden. Herkes, herkesten daha akıllı, herkesten daha yetenekli, herkesten daha haklı olduğuna...

Ve bana öyle geldi ki, biz profesörlerin "zeki bir öğrenci" olarak düşündüğü şey, onlara öğrettiğimiz aptalca fikirlere coşkuyla dönüşen bir öğrenciden başka bir şey değil.

Her şeyin nereye varacağını görmek için ileriyi, bir sonraki hamleyi, bir sonraki hamleyi, bir sonraki hamleyi düşünmelisiniz.

Olması muhtemel olanlar tam bir kaltaktır.

Hayatımızı başkalarının içinde neler olup bittiğini tahmin ederek geçiririz ve şansımız yaver gidip doğru tahminde bulunduğumuzda "anladığımızı" düşünürüz. Ne saçmalık....

Bazen insanlara başarılı olmalarına izin verecek kadar güvenmeli, başarısız olmalarına izin verecek kadar da onları sevmelisiniz.

İnsanlar bizi dışarıda tutmak için aptal çitlerini örüyorlar ama bu hiçbir şey değil. Gökyüzü bizim çitimizdir!" İnsan şaşırtıcı derecede yükseğe sıçradı çünkü bacakları...

Korkuyla yöneten, tüm kararları kendisi veren bir komutanın er ya da geç hep mağlup olacağının bir örneği daha.

Arkadaşları olabilir. Sahip olamayacağı ebeveynlerdir.

Gerçek bir tanrı kontrolü umursamaz. Gerçek bir tanrı, kontrol edilmesi gereken her şeyin kontrolüne zaten sahiptir. Gerçek tanrılar size nasıl onlar gibi olunacağını öğretmek ister.

Başarısız olmak acı vericidir. Ancak bir hikaye anlatıcısının denemek istemeyi bırakması çok daha üzücüdür.

Bütün soruları düşündüm" dedi babam. "Bu sadece yeni sorular düşünmeye çalışmaktan vazgeçtiğin anlamına geliyor.

Ben senin adamınım. Beni doğurduğunda istediğin o kahrolası piç benim. Ben senin aletinim ve en çok ihtiyaç duyduğun tarafımdan nefret etsem ne fark eder ki? Oyunda küçük yılanlar beni...

En zalim, en dar görüşlü, en kötü insanlar her zaman iktidara gelecektir, çünkü her zaman kendilerini hilal bayrağına sarmaya ve Allah adına insanları öldürmeye en istekli olanlar onlar...

Demek bu aşk, dedi kendi kendine, kendi ezici duygularını zihninin rasyonel parçasıyla incelemeye çalışarak. Bu, Annemi, Babam diye adlandırmak zorunda kaldığım o zavallı zorbayla...

Çünkü artık bir arada olamadıklarına göre sonsuzca ayrı olmaları gerekiyordu; bir zamanlar kesin ve sarsılmaz olan şey artık kırılgan ve önemsizdi; Birlikte olmadığımız andan...

Materyalist olmayan. Ama yine de hoş olmayan bir şekilde şişmansın. Obur bir münzevi mi? Böyle bir çelişki.