Benim için kendi başıma çalışmayı tercih ederim. Daha gerçek bir yerden yararlanabileceğimi hissediyorum ve en iyi şeylerimin kendi bölgemde kendi başıma yazmaktan kaynaklandığını...

Zalim bir insan olabilirim.

Uzun zamandır kariyerimin en sevdiğim kısmının yeni bir yerden ilham alarak yeni bir şey yarattığım zaman olduğunu söyledim.

Müzik insanları bir araya getirir. Yani yaptığım her şeydeki işlevim insanları yakınlaştırmaya yardımcı olmaktır.

Ben doktor değilim ama size zarar veren ve yapmayı bırakamadığınız her şeyin akıl hastalığının bir işareti olduğunu varsayıyorum.

Müzikle ilgili bir şeyler yapacağımı her zaman biliyordum ama tüm ailem bu işin içinde olduğundan oyunculuk tamamen bana ait bir şeydi. Ama 20 ya da 21 yaşımdayken şarkı yazmaya...

Ailemi hayranlarımla paylaşmayı seviyorum ama oğlum bundan nefret ediyor. Mesela onun tüm sosyal medyasında tam anlamıyla engellendim.

Mick Jagger'ın Keith Richards olmadan turneye çıkmayacağını ve buna Rolling Stones adını vermeyeceğini biliyorum.

Bir çocuğunuz olduğunda ve insanlar 'Ne güzel bir çocuk' dediğinde, insanların tanıdığı ve sevdiği bir şarkıyı çaldığınızda bu aynı tür tepkidir.

Ben dindar biri değilim ama maneviyatım var. Ama suçluluk gibi şeylere inanmıyorum.

Perry Farrell çok iğrenç ve karısı da maymuna benziyor.

Eskisinden çok farklı. Bence herkesin bir ilişkinin nasıl olması gerektiği konusunda çok daha fazla deneyimi var; ister evlilik, ister sevgili, ister iş, ister arkadaş.

90'ların R&B'sine gelince, pek çok Aaliyah ve Destiny's Child, Missy Elliott, Usher, Jill Scott ile büyüdüm. Annem evde ne çalıyorsa ben de onu dinliyordum.

Dışarıda iki tür kadın var: güzel bir şey bulan ve bunu kendine saklamaktan hoşlanan türde bir kadın ve diğer tür ise, yani paylaşmak isteyen ben.

Şarkılarım var, hatta ilk albümümden itibaren her zaman toplumsal vicdana/sevgiye dayalı oldum, hangi müzik olursa olsun, anlıyor musunuz?

Belirli bir kişi veya demografik grup için şarkı yapamıyorum. Eğer seviyorsam, bunu yapacağım. Hayatımın geri kalanı boyunca bunu yapmak zorundayım. Şarkı dövme gibidir; ondan asla...

Gençlere karşı sorumluluğum olduğunu hissediyorum. Gerçekten.

Ableton'ın ses kodlayıcısını ve temel yan subwoofer'lar ve genel alt seviye Operatörünü seviyorum.

Bizim kültürümüzde kadınların Amerikan filmlerinde temsil edilme şekli benim özgüvenim üzerinde oldukça büyük bir etki yarattı ve eminim diğer birçok kız üzerinde de aynı etki...

20 yaşımdayken, artık karım olan kız arkadaşımla birlikte Boston'a taşındım. Yüksek lisansa gitti ve orada bir sürü harika arkadaşla tanıştım.

Bana göre ben normalim.

Rap yapan çok politik insanlar tanıyorum, çok politik şeyler söylüyorlar ve asla anlaşmaya varamayacaklar.

Kendimize Mumford & Sons adını verdik çünkü eski moda, aileye ait bir mağaza fikri hoşumuza gitti.

Kadınlar o kadar güçlü ki korkutucular ve bunu ortadan kaldırma teşviki o kadar uzun süredir devam ediyor ki bazılarımız aslında ikincil olduğumuza inanıyor.

Daha önce bir plak anlaşması yapmıştım ve benden yapmamı istedikleri her şeyi yapmaya hazırdım ve öyle olacağını düşündüm. Sonunda kendimden nefret ettim.

Gerçek bir kişi tarafından çalınan bir gitar asla programlanmış bir sentezleyici kadar kusursuz ve mükemmel olmayacaktır. Ancak insan hatası potansiyelinin de değerli olduğunu...

Şu anda düşünülmesi gereken en ilginç insanlar siyahi kadın sanatçılar. İnsanlar ne söyleyeceğimizi duymaya hazır ve ben hiçbir şey söylemekten korkmuyorum.

Her gün oynamaya devam etmemi sağlayan şey tam olarak orada olamamamdır, biliyorsun. Her zaman yapabileceğim daha fazlası var.

Kültürümüzle ilgili bilgileri artırmaya çalışmaya devam edeceğiz.

Prince gibi bu gizem unsuruna tutunan sanatçıları seviyorum.