Pek çok insan 'Vay canına, sen bekar ve ikiz erkek çocuk babasısın, bu çok çılgınca!' diyor. İki küçük çocuk telaşlı olabilir ama bunu hiçbir şeye değişmem. Bana her gün farklı şeyler öğretiyorlar. Aşk orada. İki yaşında bir çocuğunuz her iki saatte bir 'Baba, seni seviyorum' diyorsa, bundan daha iyi bir şey olamaz.
(A lot of people say, 'Wow, you're a single father of twin boys, that's crazy!' Two toddlers can get hectic, but I wouldn't change it for anything. Every day they teach me different things. The love is there. When you have a two-year-old saying every other hour, 'Daddy, I love you,' it can't get better.)
Bu alıntı, genç ikizleri bekar bir baba olarak büyütmenin kaosunu ve neşesini güzel bir şekilde yansıtıyor. Zorluklara rağmen sevginin ve kazanılan derslerin her anı nasıl değerli kıldığını vurguluyor. Yeni yürümeye başlayan çocuğun ifade ettiği masumiyet ve şefkat, sevginin en saf biçimlerinin ve ebeveynliğin teşvik ettiği kişisel gelişimin güçlü bir hatırlatıcısı olarak hizmet eder. Ebeveynliğin ödüllendirici doğasının altını çiziyor, özellikle de benzersiz koşullarla karşı karşıya kalındığında, zorlukları değerli anılara dönüştürüyor.
