Çocukken her zaman kendime zarar verme potansiyeli olan riskli durumlarla karşı karşıya kalıyordum ama annem ve babam yapmak istediğim şeyi yapmamı asla engellemediler ve düşüp kendimi incitirsem bundan ders çıkaracağımı ve belki de bunu bir daha yapmayacağımı varsaydılar.
(As a child, I was always getting into risky situations with the potential to hurt myself, but mum and dad never stopped me doing what I wanted to do, and they assumed that if I fell and hurt myself, I would learn from that and maybe not do it again.)
Bu alıntı, çocukların riskleri deneyimlemelerine ve hatalarından ders almalarına izin vermenin önemini vurgulamaktadır. Minimum müdahalenin dayanıklılığı ve karar verme becerilerini teşvik ettiği denetimli bağımsızlık kavramıyla uyumludur. Ebeveynlerin, çocukların hatalarından öğrenebilme yeteneklerine olan güveni, büyümeyi, güveni ve kendine güvenmeyi teşvik eder. Böyle bir yaklaşım, sorumlu risk almayı geliştirebilir ve kişisel gelişimi teşvik edebilir; başarısızlığın aşırı korkulacak bir şeyden ziyade öğrenmenin hayati bir parçası olduğu fikrini güçlendirebilir.
