Savaş ilan edilir edilmez şairleri geride tutmak imkansız olacaktır. Kafiye hâlâ en etkili davuldur.
(As soon as war is declared it will be impossible to hold the poets back. Rhyme is still the most effective drum.)
Bu alıntı, savaşın kaos ve şiddetinin ortasında bile şiirin ve sanatsal ifadenin güçlü rolünü vurguluyor. Çatışma ortaya çıktığında şairlerin ve yaratıcıların seslerinin durdurulamaz hale geldiğini, hem gerçekliğin bir yansıması hem de eylem çağrısı olarak hizmet ettiğini öne sürüyor. Şiir, tarihsel olarak kamuoyunu şekillendirmek, direnişe ilham vermek ve zor zamanlarda insan deneyimini belgelemek için hayati bir araç olmuştur. Kafiyenin "en etkili davul" olduğu metaforu, şiirin ritminin derinden yankılanabileceğini, insanları bir araya getirebileceğini ve duyguları bir savaş davulu kadar güçlü bir şekilde harekete geçirebileceğini vurguluyor. Çalkantılı zamanlarda sanat, susturulmayı reddeden hakikat ve umut kanalları olan sansürü ve baskıyı aşmanın bir yolunu bulur. Bu, özellikle çatışma dönemlerinde yaratıcı seslerin tarihi şekillendirmedeki kalıcı öneminin altını çiziyor. Şairlerin savaş ilan edildiğinde geri çekilemeyeceği fikri, hakikatin ve insani ifadenin doğası gereği dayanıklı ve toplumsal bilinç açısından hayati olduğunun kabulünü akla getiriyor. Genel olarak alıntı, şiiri sadece bir sanat formu olarak değil, aynı zamanda zorluklar karşısında direniş, birlik ve hatırlama için bir katalizör olarak övüyor.
