Ya bir başkasının hayatını yaşamayı ya da öyle davranmayı seçerim ya da kendim olmayı ve hayatı istediğim gibi yaşamayı seçerim.
(Either I choose to behave or live a life of someone else, or I choose to be myself and live the life the way I want.)
Bu alıntı, kendini kabul etmenin ve özgünlüğün temel önemini vurgulamaktadır. Toplumsal beklentiler ve dış baskılarla dolu bir dünyada, pek çok birey kendisini başkalarının standartlarına uymak ile gerçek arzularının peşinden gitmek arasında sıkışmış halde buluyor. Dış beklentilere uygun davranmayı seçmek başlangıçta güvenli görünebilir, ancak kişinin gerçek benliğinden kopuk hissettiği bir hayata yol açabilir. Tersine, kişinin benzersizliğini benimsemesi ve özgün bir şekilde yaşaması çoğu zaman cesaret ve öz farkındalık duygusu gerektirir. Yargılanma veya reddedilme korkusuna yenik düşmeden kişinin yeteneklerini, kusurlarını, tutkularını ve değerlerini kabul etmesini içerir. Özgün bir şekilde yaşamak zorlayıcı olabilir çünkü toplumsal normlarla çatışabilir veya kişiyi eleştiriye karşı savunmasız bırakabilir. Ancak özgünlüğün getirdiği doyum derindir, iç huzuru ve kişisel mutluluğu teşvik eder. Kendin olma konusunda bilinçli karar vermek, yüzeysel kurallara karşı bir isyan eylemi ve daha gerçek ve anlamlı bir varoluşa doğru atılmış bir adımdır. Sonuçta bu alıntı bizi kendi yaşamlarımız ve seçimlerimiz üzerinde düşünmeye teşvik ediyor. Gerçek benliğimizle uyum içinde mi yaşıyoruz, yoksa yalnızca başkalarının bize verdiği rolü mü oynuyoruz? Özgünlüğü seçmek, temel değerlerimiz ve tutkularımızla örtüşen, gerçek mutluluğa ve kendini gerçekleştirmeye yol açan bir yaşam sürmemize güç verir.
