Uyuşturucu bağımlılığına maruz kalan biri olarak, kaç kişinin bu hastalığa yakalandığını, mahallelerimizde ve kültürümüzde bunun ne kadar büyük bir sorun olduğunu bilerek bir şeyler yapma sorumluluğunu hissediyorum. Sistemde neyin yanlış olduğunu, kanser veya kırık kemikler gibi akıl hastalıklarını da tanımamız gerektiğini ve bunu nasıl iyileştirmemiz gerektiğini görebiliyorum.
(Having been hit by drug addiction, knowing how many are hit by it and what a big problem it is in our neighborhoods and our culture, I feel a responsibility to do something. I can see what's wrong with the system - that we have to recognize mental illness as we do cancer or broken bones - and how we need to make it better.)
Bu alıntı, bağımlılığın derin etkisini ve toplumsal şefkat ile sistemik reformun önemini vurgulamaktadır. Bağımlılık gibi zihinsel sağlık sorunlarının da fiziksel hastalıklarla aynı kabulü ve tedaviyi hak ettiğini vurguluyor. Bağımlılığın yalnızca ahlaki bir başarısızlıktan ziyade bir sağlık sorunu olarak kabul edilmesi, daha iyi destek ve kaynakların geliştirilmesini sağlayabilir. Konuşmacının kişisel sorumluluk duygusu, bireylerin ve toplulukların değişimi savunmada oynayabilecekleri rolün altını çiziyor ve sonuçta zihinsel sağlık ve bağımlılık tedavisine yönelik daha kapsayıcı ve etkili bir yaklaşımı teşvik ediyor.
