Bir savaş alanında gereken fiziksel cesarete değil, üstlerinin isteklerine doğrudan ters düşebilecek kararlar alma ve bunları uygulama konusunda ahlaki cesarete sahip olmalıdır. Büyük bir iradeye sahip olmalı. ve belki de hepsinden önemlisi liderlik yeteneğine sahip olmalıdır.
(He must have courage, not the physical courage required on a battlefield but the moral courage to make and carry out decisions that might directly counter to the wishes of his superiors. He must have great willpower. and, perhaps above all, he must have the gift of leadership.)
Bu alıntı, gerçek cesaret ve liderliğin çok yönlü doğasına dair derin bir fikir veriyor. Cesaretin yalnızca savaşta gösterilen fiziksel cesaretle ilgili olmadığını, daha da önemlisi, özellikle bu kararlar otoritenin tercihleri veya direktifleriyle çatıştığında zor kararların arkasında durmayı sağlayacak ahlaki güçle ilgili olduğunu vurguluyor. Bu tür bir cesaret, dirençli bir ruh ve dış baskılara rağmen kişinin inançlarında kararlı kalma kapasitesi gerektirir. Kişinin liderliğin özü üzerinde düşünmesini sağlar; yalnızca netlik ve anlaşma anlarında başkalarına rehberlik etmek değil, aynı zamanda gerektiğinde statükoya meydan okumaya istekli olmak.
"Büyük irade"den söz edilmesi, muhalefet veya sıkıntı karşısında ısrar etmek için gereken iç disiplini vurgular. Bu nitelik, yalnızca ileriye yönelik bir yol tasarlamakla kalmayıp, aynı zamanda engellere bakılmaksızın bu yolu üstlenme cesaretine de sahip olması gereken liderler için vazgeçilmezdir.
Belki de alıntının en ilgi çekici kısmı, ahlaki cesaret ve iradenin "liderlik armağanı" olarak adlandırılan şeyle doruğa ulaştığının kabul edilmesidir. Liderliğin bahşedilen bir unvandan çok, etik inanç, dayanıklılık ve etkiyi harmanlayan, ortaya çıkan bir nitelik olduğunu öne sürüyor.
Bu perspektif, ister askeri, ister profesyonel, isterse kişisel bir ortam olsun, her bağlamda güçlü bir şekilde yankı bulur ve bize liderliğin zor seçimler, ilkelere bağlılık ve direnişe rağmen ilham verme ve değişime yön verme yeteneğini içerdiğini hatırlatır. Sonuçta ahlaki cesareti fizikselden, içsel gücü ise dışsal cesaretten üstün tutarak geleneksel fikirlere meydan okur.
