Saldırganla savaşma cesaretinden yoksun korkakların koruyucuları olan köpeklerden her zaman hoşlanmamışımdır.
(I always disliked dogs, those protectors of cowards who lack the courage to fight an assailant themselves.)
Bu alıntı, köpeklerin sadık koruyucular ve cesaret sembolleri olduğu yönündeki yaygın algıya meydan okuyor. Bu, bu role karşı kişisel bir küçümsemeyi yansıtıyor ve savunma için hayvanlara güvenmenin kişisel cesaret eksikliği anlamına gelebileceğini öne sürüyor. Köpekler genellikle sadakatleri ve cesaretleri nedeniyle takdir edilse de, konuşmacı bu tür koruyuculara olan bağımlılığı doğrudan zorluklarla yüzleşmekten kaçınma olarak eleştiriyor gibi görünüyor. Bu tür duygular, mümkün olduğunca dış yardım olmadan zorluklarla yüzleşmenin önemini vurgulayarak, cesaret ve bağımsızlığın doğası üzerine düşünmeye neden olur.
