Farhan Akhtar'ın bu sözü, özellikle yönetmenlik ve oyunculuk gibi yaratıcı alanlarda gözlemsel öğrenmenin ve kendi kendine eğitimin gücünü çok güzel bir şekilde vurguluyor. Örgün eğitimin değerli olmasına rağmen beceri kazanmanın veya bir zanaatta ustalaşmanın tek yolu olmadığı kavramını vurgulamaktadır. Kendini adamanın, merakın ve ayrıntılara yönelik keskin bakışın bazen yapılandırılmış eğitimin yerini alabileceği fikriyle yankılanıyor. Resmi yolların her zaman erişilebilir ve hatta ilgili olamayabileceği, hızla değişen dünyamızda Farhan'ın yaklaşımı güçlendirici. Başkalarının çalışmalarını gözlemleyerek ve inceleyerek, gerçek dünyadan örnekler ve pratik bilgilerle desteklenen sürekli, dinamik bir öğrenme sürecine girilir. Bu yöntem aynı zamanda, öğrencilerin farklı etkileri ve uygulamaları kendi benzersiz yetenekleri ve tarzlarıyla sentezlemeleri nedeniyle yaratıcılığı da teşvik eder. Üstelik bu alıntı, uzmanlığın resmi kanallardan veya kurumlardan gelmesi gerektiği fikrine de meydan okuyor. Kendi kendini yetiştirmiş bireylere kapılar açar ve tutku ve azmin önemini destekler. Temel olarak, deneyimsel öğrenmenin değerine ve kişinin becerilerini sabır, gözlem ve ilham verici taklit yoluyla geliştirmenin erdemlerine dikkat çeker; bu, resmi eğitimin her zaman garanti edemeyebileceği gerçek kişisel gelişimle sonuçlanır. Farhan Akhtar'ın yolculuğu, bağlılıkla öğrenmenin erişilebilir ve son derece kişisel bir çabaya dönüştüğünü ve seçilen herhangi bir alanda başarıya giden yolu açtığını gösteriyor.