Geri dönüp daha küçük bir resim yapmaktan kesinlikle mutlu olurum. Seçimlerimin bütçe tarafından belirlenmesini asla istemem. 2 dolara ve bir ataca film yapabilmekten bu kadar gurur duymamın nedenlerinden biri de bu; çünkü her zaman 2 dolara ve bir ataca sahip olabiliyorum. Bunun için asla izin istemem gerekmiyor.
(I'd be absolutely happy to go back and make a smaller picture. I never want my choices to be dictated by budget. That's one of the reasons why I take so much pride in being able to make films for $2 and a paper clip - because I can always get my hands on $2 and a paper clip. I never have to ask for permission for that.)
Bu alıntı, film yapımcısının yaratıcı kontrol ve bağımsızlığa olan tutkusunu vurguluyor. Finansal sınırlamalarla kısıtlanmak yerine, sanatsal özgürlüğü korumak için kişisel imkanlar dahilinde çalışmanın önemini vurguluyor. Sadece 2 dolar ve bir ataşla film yapma metaforu, becerikliliğin ve yaratıcılığın büyük bütçelere bağlı olmadığı fikrinin altını çiziyor. Böyle bir yaklaşım özgünlüğü ve yeniliği teşvik ederek yaratıcıların, çalışmalarını belirleyen dış baskılar olmadan vizyonlarına sadık kalmalarına olanak tanır.
