Hatırlıyorum, bir keresinde babam beni ve Billie'yi bir fuara götürmüştü. Ben muhtemelen 7 yaşındaydım, Billie ise 3 yaşındaydı ve pijamalarını giydi ve ardından pijamanın üzerine ikinci bir iç çamaşırı giydi. 'Billie ne giyiyor?!' diye sorduğumu hatırlıyorum. ve babam 'Bundan memnun' dedi. Hadi gidelim!'
(I remember, one time, my dad took me and Billie to a fair. I was probably 7 years old, Billie must have been 3, and she put footie pyjamas on and then put a second pair of underwear on over the pyjamas. I remember being like, 'What is Billie wearing?!' and my dad was like, 'She's happy with it. Let's go!')
Bu alıntı masumiyet ve koşulsuz kabulle dolu keyifli bir çocukluk anısını yansıtıyor. Billie'nin sıra dışı kıyafetiyle ilgili masum kafa karışıklığı ve babasının rahat tepkisi, çocukların kaygısız doğasını ve geleneksel standartlardan bağımsız olarak onların seçimlerini desteklemenin önemini vurguluyor. Aynı zamanda bize sevgiyi, kabullenmeyi ve çocukların yargılamadan kendileri olmalarına izin vermenin mutluluğunu öğreten basit aile anlarına yönelik nostaljiyi de çağrıştırıyor.
