Bence terapi biraz tuhaf bir şey de olabilir, çünkü muhteşem ve çok hayati olduğunu düşünüyorum ve bana pek çok yönden yardımcı oldu, ama aynı zamanda kanlı bir kazıya benzediği için muhtemelen asla asla yapamayacağınız şeyleri de ortaya çıkarıyor. Her şeyi kökünden sökmek gibi.
(I think therapy can also be a bit of a weird thing, because it's amazing, and I think it's so vital, and it's helped me in so many ways, but it also does uncover things that you probably would never usually because it's like a bloody excavation. It's like unrooting everything.)
Bu alıntı, terapinin derin ve bazen rahatsız edici yolculuğunu vurgulamaktadır. Sürecin ikili doğasını, yani paha biçilmez faydalarını ve gizli gerçeklerin zorlu bir şekilde ortaya çıkarılmasını yakalıyor. Kazı metaforu, terapinin bilinçaltımızın derinliklerine nasıl indiğini, gömülü kalmayı tercih edebileceğimiz duygu ve anıları nasıl gün yüzüne çıkardığını canlı bir şekilde gösteriyor. Bu süreç rahatsız edici olsa da sonuçta daha fazla kişisel farkındalığa ve büyümeye yol açar. Bu kırılganlığı benimsemek, iyileşme ve dönüşüm için hayati öneme sahiptir ve terapötik yolculuklarda sabır, cesaret ve açıklığın önemini vurgulamaktadır.
