Büyükbabama çiftlikte yardım ederdim, traktör sürerdim, mahsul ve hayvan yetiştirirdim. Yavru ineklerden ve domuzlardan bazılarını besliyordum ve 7 ya da 8 yaşımdan büyük olmamam gerekiyordu. Daha sonra 9 ya da 10 yaşlarında traktör sürmeye başladım. Bu bana erken yaşta sıkı çalışmanın ne demek olduğunu ve ne yaparsanız yapın ne kadar adanmış olmanız gerektiğini gösterdi.
(I used to help my grandfather on the farm, driving tractors, raising crops and animals. I used to feed some of the baby cows and pigs, and I had to be no older than 7 or 8. Then at about 9 or 10 I started driving tractors. It showed me at an early age what hard work was all about and how dedicated you have to be, no matter what you do.)
**Bu pasaj, emek ve sorumlulukla dolu bir çocukluğa canlı bir bakış sunuyor ve sıkı çalışmaya erken maruz kalma yoluyla öğrenilen değerli dersleri yansıtıyor. Çiftlikte yardım ederek büyüyen birey, kendini adamanın, azmin ve emeğin fiziksel taleplerinin önemini ilk elden öğrendi. Küçük yaşlardan itibaren onlara, genç hayvanları beslemek ve makineleri çalıştırmak gibi sorumluluklar emanet edildi; bu, yalnızca bağımsızlık duygusunu geliştirmekle kalmadı, aynı zamanda fiziksel işlerin ötesine geçen çaba ve disipline saygıyı da aşıladı. Bu yetiştirme tarzı, azim ve kendini adama gibi anlamlı becerilerin ve karakter özelliklerinin genellikle yalnızca örgün eğitimden ziyade gerçek dünya deneyimleri yoluyla geliştiğini vurgular. Pek çok kişi kişinin karakterini ve geleceğini şekillendirmede sıkı çalışmanın önemini kabul ettiğinden, hikaye evrensel olarak yankı buluyor. Çiftlik işi gibi zorlu olanlar da dahil olmak üzere erken sorumlulukların, kişisel gelişime doğru temel basamaklar görevi gördüğünü öne sürüyor. Anekdot, erken zorlukların bireyleri gelecekteki karmaşıklıklara nasıl hazırladığını, dirençlilik, sabır ve güçlü bir iş ahlakı için tohum ektiğini vurguluyor. Öne çıkan şey, bu kırsal çocukluk deneyiminin gerçekliğidir ve bu tür derslerin hayat ve başarı anlayışımıza nasıl derinden dahil olduğunu ortaya koymaktadır. Aynı zamanda el emeğinin ve uygulamalı öğrenmenin değeri üzerine düşünmeye de yol açarak, kendini adama gibi kalıcı niteliklerin genellikle gelişim yıllarımız boyunca ısrarlı çabalarla geliştirildiğini ve sonuçta kişiyi tüm uğraşlarda dayanıklı ve kararlı olmaya yönlendirdiğini hatırlatır." ---Tyson Chandler---