Bebeklik ebedi olandır ve gerisi, geri kalan her şey kısadır, son derece kısadır.
(Infancy is what is eternal, and the rest, all the rest, is brevity, extreme brevity.)
Bu alıntı, çocukluğun zamansız ve derin doğasını vurguluyor, masumiyet ve sonsuzluk sembolü olarak özünü yakalıyor. Bu, insan deneyiminin gerçek derinliğinin, içimizde ebedi kalan ilk anlarımızda bulunduğunu öne sürüyor. Bunun tersine, yetişkinlik aşamaları ve dış arayışlar geçicidir ve varoluşun geniş kapsamı içinde göz açıp kapayıncaya kadar hızla geçip gider. Zaman algımızın nasıl değiştiğine dair düşünmeye davet eder, bizi kimliğimizi ve yaşam anlayışımızı şekillendiren gençlik dolu, ebedi niteliklere değer vermeye teşvik eder.
