Tanrı'nın merhameti ve Mesih'in erdemleri aracılığıyla sonsuzluğa adım atmayalı uzun zaman oldu; ama ölüm biraz korkunç kaldı ve artık bu da ortadan kaldırıldı; Artık ölüm benim için artık kocamın kollarına atılıp O'nun yanına uzanmaktan başka bir şey değil.
(It has been a long time since I could venture into eternity, through God's mercy and Christ's merits; but death remained somewhat terrible, and that now is taken away; and now death is no more to me, but to cast myself into my husband's arms, and to lie down with Him.)
Bu dokunaklı alıntı, ölümü bir son olarak değil, ilahi ve sevilenlerle barışçıl bir birlik olarak tasvir ederek, ölüme dair derin bir manevi bakış açısını ifade ediyor. Konuşmacı, imanın sonsuz yaşam vaadiyle ölüm korkusunun üstesinden gelinmesi üzerine düşünüyor, umut ve ilahi merhameti vurguluyor. Tanrı'nın kollarına alınma ve O'nunla birlikte yatma imgesi, ölümlülük karşısında huzur ve ruhsal doyum duygusunu vurgulayarak nihai teselliyi ifade eder.