Annem ve babam, ailem hayatımdaki en büyük ilham kaynağım. Hayatımda pek çok karanlık noktayla karşılaştım ve onlar olmasaydı bundan çıkamazdım ama onlar oldukları gibiler. Beni takip ettiler. Bana bağırdılar. Bana bağırdılar. Beni sevdiler.
(My parents, my family, that's the biggest inspiration in my life. I've been in a lot of dark spots in my life, and if it wasn't for them, I wouldn't be able to get out of it, but they are who they are. They followed me. They yelled at me. They screamed at me. They loved me.)
Bu alıntı, ailenin güç ve dayanıklılık direği olarak derin etkisini vurgulamaktadır. Bağırmak veya çığlık atmak gibi zorluklara ve yanlış anlamalara rağmen sevginin aile bağlarının temeli olmaya devam ettiğini vurguluyor. Karanlık zamanların kabulü ve ebeveynlerin ilham ve destek sağlamadaki hayati rolünün kabul edilmesi, aile ilişkilerinde koşulsuz sevgi ve azmin öneminin bir hatırlatıcısıdır. Bizi hem sert sevgi hem de şefkatle şekillendirenlere karşı büyüme ve şükranla ilgili karmaşık duyguları tasvir ediyor.
