İnsan geçmişle bağını her zaman korumalı, ama yine de sürekli olarak ondan uzaklaşmalıdır.
(One must always maintain one's connection to the past and yet ceaselessly pull away from it.)
Bu alıntı, tarihimizi onurlandırmakla değişimi benimsemek arasındaki hassas dengeyi vurguluyor. Geçmişimiz kim olduğumuzu şekillendirirken, çok sıkı tutunmak büyümemizi engelleyebilir. Köklerimizle bağımızı koruyarak bilgelik ve süreklilik kazanırız; ancak beklenmedik bir şekilde uzaklaşmak gelişmemize, yenilik yapmamıza ve yeni koşullara uyum sağlamamıza olanak tanır. Kimlik ve bakış açısında esnekliğin önemini vurguluyor ve ilerlemenin çoğu zaman kökleşmiş inançlardan veya geleneklerden vazgeçmeyi gerektirdiğini kabul ediyor. Bu dengeyi yakalamak, kişisel gelişime ve kendimizin ve etrafımızdaki dünyanın dinamik bir şekilde anlaşılmasına olanak sağlar.
