Unutma, sana iyi davranmak için para ödeyen tek kişi benim. Ama pek hoş değil. Bana herhangi bir dudak verirsen yüzünü kırarım. TAMAM?
(Remember, I'm the only person her who's paid to be nice to you. But not too nice. Give me any lip and I'll break your face. OK?)
Orson Scott Card'ın "Ender's Game" adlı eserinde bir karakter, etkileşimlerinde mevcut olan ilişki dinamikleri hakkında güçlü bir mesaj iletiyor. Konuşmacı samimi olma yükümlülüklerinin altını çizerek, hoş bir tavır sergilemenin mesleki bir görev olduğunu öne sürüyor. Ancak bu nezaket, sınırların var olduğunu ve kışkırtılması halinde geçilebileceğini belirten, saygısızlığa karşı açık bir uyarıyla yumuşatılır. İyiliğin koşullu olduğu dengesiz bir güç dinamiği kurar.
Bu alıntı hikayedeki otorite ve kontrol temalarını özetlemektedir. Görünüşte konuşmacı dostça bir ton benimserken, altta yatan tehdit daha tehditkar bir gerçeği ortaya çıkarır. Nezaket ve saldırganlığın yan yana gelmesi, kitapta tasvir edildiği gibi yüksek stresli bir ortamda insan etkileşimlerinin karmaşıklığını yansıtarak, gücün hem dostluk hem de korkutma yoluyla kullanılabileceğini hatırlatıyor.
