Scott: Tedavi nedir? Doktor: Hiçbiri yok. Scott: Ama duyduğum bu değil. İçimdeki iyimser kasvetli haberleri "Scott, dünyada spazmodik disfoniden tedavi edilen ilk kişi olacaksınız" olarak tercüme etti. Ve kendimi tedavi ettikten sonra bir şekilde, kelimeyi başkalarına yayacağımıza karar verdim. Sessizlik hapishanemden kaçmaktan memnun olmazdım. Kaçmayı, diğer mahkumları kurtarmayı, müdürü vurmayı ve hapishaneyi yakmayı planlıyordum.
(Scott: What's the cure?Doctor: There is none.Scott: But that isn't what I heard. The optimist in me translated the gloomy news as "Scott, you will be the first person in the world to be cured of spasmodic dysphonia." And I decided that after I cured myself, somehow, someway, I would spread the word to others. I wouldn't be satisfied escaping from my prison of silence. I was planning to escape, free the other inmates, shoot the warden, and burn down the prison.)
Scott Adams'ın kitabından gelen bu alıntıda, diyalog spazmodik disfoni teşhisi ile ilgili bir umutsuzluk ve umudu vurgular. Doktorun Cure'ı onaylamasına rağmen, Scott'ın iyimser doğası haberi bir yenilgiden ziyade bir meydan okuma olarak yorumluyor. Kendisini bu konuşma durumunun üstesinden gelen ilk kişi olmayı öngörüyor, bu da onu dönüştürücü bir çözüm aramaya motive ediyor.
Scott'ın hapishane metaforu, durumuyla tuzağa düşme duygularını vurgular, sadece kişisel özgürlük için değil, aynı zamanda onun gibi acı çeken başkalarını da kurtarma arzusunu uyandırır. Mücadelesini, sıkıntıların üstesinden gelmenin kendisinin ötesinde daha büyük bir amacı artırabileceği fikrini gösteren bir güçlendirme misyonuna dönüştürmeye kararlıdır.
