Kanun koyucunun yumuşak, hoşgörülü ve insancıl olması gerekir. Yasa koyucu, binasını öz sevgi temeli üzerinde yükselten yetenekli bir mimar olmalı ve herkesin çıkarı, herkesin çıkarlarının ürünü olmalıdır.
(The lawgiver ought to be gentle, lenient and humane. The lawgiver ought to be a skilled architect who raises his building on the foundation of self-love, and the interest of all ought to be the product of the interests of each.)
Bu alıntı, yönetimde şefkat ve bilgeliğin önemini vurgulamaktadır. Bir yasa koyucu, rolüne nezaket ve anlayışla yaklaşmalı ve sonuçta toplumun bütününe fayda sağlayacak, bireysel çıkarlara dayanan bir sistem kurmalıdır. Kişisel teşvikleri kolektif refahla uyumlu hale getiren yasaların tasarlanmasıyla yönetişim daha doğal ve etkili hale gelir. Mimar metaforu, adil bir toplum yaratmada dikkatli planlamanın ve ahlaki bütünlüğün önemini vurgulamaktadır. Böyle bir yaklaşım, vatandaşlar arasında saygıyı teşvik eden ve uyumu teşvik eden, yalnızca otoriter değil aynı zamanda insani yasaların savunuculuğunu yapar.
